دفــاع مـقـدس

این روزها واژه ای ذیل عنوان «خلیفه گری جهانی» وارد ادبیات سیاسی شده است و برخلاف ظاهر آن که نوعی تلاش اسلام گرایانه از نوع سنتی و تاریخی آن برای استقرار نظام های خاص سیاسی را تداعی می نماید، یک دستور کار «اطلاعاتی و امنیتی» است که برای جوامع اسلامی بخصوص جوامع اسلامی شمال آفریقا که در معرض انقلاب های دین گرایانه اند، طراحی، تنظیم و به اجرا گذاشته شده است.

 نمودهای عینی این پدیده را می توانیم در مسائل امنیتی حدود شش ماه اخیر لیبی، مسائل امنیتی 10 روز اخیر الجزایر و حوادث روزهای اخیر «مالی» مشاهده نمائیم.

هفته گذشته - 28/10/91- مجله آمریکایی تایم- به دلایل خاصی که به روابط آمریکا و فرانسه باز می گردد- فاش کرد که منابع اطلاعاتی MI6 جهادی هایی - عنوانی که غرب برای بد نام کردن جهاد به تروریست ها می دهد- را یافته اند که فرانسه را به مقصد آموزش و مبارزه در شمال مالی ترک کرده اند. این مجله از قول منابع امنیتی نزدیک به دولت، یادآور شد که مرکز آموزش و تجهیز نیروهای اعزامی به مالی پیش از این و در دوره ای که ناتو سرگرم عملیات هوایی علیه لیبی بود، به آموزش و تجهیز یک گروه متحد القاعده در لیبی می پرداخته است.

بسم الله الرحمن الرحیم

هنوز چشمانمان به راه مانده تا شاید باز ظهور كنی، هنوز عرق شرم از رخسار می بارد چون در دیار سبز ما علف های هرزی پیدا شدند تا شاید به خیال خام خود بتوانند…

اما آن ها این خیال خامشان را به گور خواهند برد. اما ما هم چنان چشم انتظاریم، حال به جاده چالوس یا جاده های دیگر این دیار سبز شاید در دیار، خودمان بیشه بنه.

شاید خواب مادر بزرگ خوش تعبیر شود،‌شاید هم خواب من خوش تعبیر شد. تعبیر خواب من و مادر بزرگ دیداریار است. ما این خیال را در خواب ها و رویاها و گوشه كنار زندگیمان با خود حمل می كنیم.

عزیزا، مهربانا؛

از غم دوست در این میكده فریاد كشم     دادرس نیست كه در هجر رخش دادكشم

كاش می شد خداوند یك روز از زندگی انسان را رویایی می كرد و رویای انسان به نمایش حقیقت می پیوست و من رویایم این بود دیدار یار. یك نگاه تو برایم سال ها آرزوست، یك دیدار تو برایم روزها گفت و گوست.

كاش می شددیار سبزها را با نور خود منور می ساختید و كاش می شد دیار دل سبز ما را كه حال یك كشتی به ساحل نشسته است و احتیاج به ناخدایی چون تو دارد روشن می كردی. ای ناخدای جزیره ی عشق! نظر به كشتی طوفان زده ی ما كن.

به هر در می زنم دربسته امروز‌؛

اگر هم دری باز باشد خود بادستان گنه كارم بسته ام. شاید در پرده نهان بودن چهره ی یار مهربان از گناه من و توست و كاش به جای ترك معصیت، طعم تلخش را اصلاً نمی چشیدم، آن وقت شاید چشم به جمال دلربایش روشن شود.

به انتظارت خواهم نشست.

بهترین راه برای انتقال تجارب مشمول دو اصل است: اول این‌كه انتقال تجارب باید با ادبیات و فضای حاكم بر این كشورها سازگار باشد، زیرا مردم در جریان این انقلاب‌ها یكدست نیستند و سطح یكسانی از علایق را ندارند، بلكه مجموعه‌های مختلفی هستند. از طرف دیگر ما باید به گونه‌ای تجارب خود را منتقل كنیم كه به دستگاه‌های تبلیغاتی غرب بهانه ندهیم، زیرا در این صورت به هدف نهایی ما كه همانا عزت اسلام و وحدت مسلمین است، ضربه وارد می‌شود؛ چرا كه تبلیغات مؤثر علیه ما وجود دارد. در این وضعیت مهم‌ترین خواسته‌ی ملت‌ها تشكیل یك امت اسلامی است. امت اسلامی راه را برای اقتدار اسلام و شكل‌گیری نهادهای اسلامی باز می‌كند.

مردم‌سالاری اسلامی از آموزه‌های اسلامی برخاسته است. مردم مسلمان از آن‌جا كه دنبال اسلام هستند، از مردم‌سالاری اسلامی استقبال خواهند كرد. بنابراین هوشمندانه‌ترین روش آن است كه ما میانگین مطالبات ملت‌های به‌پاخاسته را كارشناسی و تدوین كنیم و از طریق آن به ملت‌ها نزدیك شویم تا آنها در مقابل ما موضع نگیرند.

بسیاری از کارشناسان استعفای العقده، رییس بانک مرکزی مصر را نشان دهنده عمق بحران اقتصادی مصر می دانند چراکه رئیس بانک مرکزی سابق این کشور با کارنامه درخشانی که در پشت سر گذاشتن دو بحران اقتصادی از سال 2008 این کشور داشت شرایط حاضر را تاب نیاورد.
بنیه ضعیف اقتصاد این کشور سبب گردیده، تجارت خارجی مصر از سال های بسیار دور موازنه منفی داشته باشد، به این معنی که صادرات این کشور هرگز نتوانسته هزینه واردات آن را تامین کند و امر سبب افزایش نجومی بدهی های خارجی مصر شده است. تا جایی که آمارهای رسمی از بدهی ۱۵۰ میلیارد دلاری مصر حکایت دارد که با حدود ۸۰ درصد تولید ناخالص ملی این کشور برابری می کند.
این در حالی است که سطح زمین های زیرکشت 3 درصدی
” آمارهای رسمی از بدهی ۱۵۰ میلیارد دلاری مصر حکایت دارد که با حدود ۸۰ درصد تولید ناخالص ملی این کشور برابری می کند. “
و روش های سنتی کشاورزی سبب شده همه ساله مواد غذایی نزدیک به ۲۰ درصد واردات مصر را تشکیل دهد تا جایی که ذخایر ارزی مصر از 36 میلیارد دلار در هجده ماه قبل به 4/14 میلیارد دلار در حال حاضر کاهش یافته است.

اهمیت لابی های صهیونیستی منجر شده که پژوهش های مختلفی درباره آن انجام شود که در میان آنها می توان به «لابی اسرائیل در آمریکا» اشاره کرد که توسط استفان والت و جان میرشایمر دو تن از تحلیلگران و صاحبنظران آمریکایی در حوزه روابط بین الملل نوشته شده است.

آنها در زمینه تأثیرگذاری لابی های صهیونیستی بر سیاست های خارجی آمریکا می نویسند: «سخاوتمندی و گشاده دستی خارق العاده آمریکا در مورد اسرائیل، در صورتی که این کشور یک متحد استراتژیک مهم برای آمریکا محسوب می شد یا دلایل اخلاقی محکمی برای این عمل وجود داشت، توجیه پذیر بود؛ اما هیچ یک از این دو منطق در مورد اسرائیل صادق نیست.»

آنها دلایل استراتژیک زیر را برای استدلال خود عنوان می کنند: «1- حمایت از اسرائیل برای آمریکا، بسیار پرهزینه است و موجب ایجاد اشکال بر سر راه روابط آمریکا با جهان عرب می شود. 2- آسیب پذیری اسرائیل در جنگ علیه تروریسم و برخورد با رژیم های خودسر منطقه، نقطه ضعف آمریکا محسوب می شود. 3- این که گفته می شود تهدیدهای تروریستی مشابه موجب اتحاد آمریکا و اسرائیل شده است، دارای منطقی وارونه است: آمریکا به دلیل حمایت بیش از حد از اسرائیل، در معرض تهدیدهای تروریستی قرار گرفته است و نه برعکس. 4- رژیم های به اصطلاح خودسر منطقه، تهدیدی مستقیم برای منافع حیاتی آمریکا محسوب نمی شوند، بلکه در عوض تهدیدی جدی برای اسرائیل به شمار می روند.

طرح هدف قرار دادن نظام سوریه که به جهت بر هم زدن خط مقاومت و حمایت از رژیم صهیونیستی طراحی شده بود با پایداری ˈبشار اسدˈ و ارتش وفادار این کشور با شکست روبرو شده است. هم اکنون در عرصه سیاسی- نظامی، بین تصمیم گیران رژیم صهیونیستی اختلاف دیدگاه وجود دارد. سیاستمداران رژیم صهیونیستی مدعی اند که سقوط نظام سوریه باعث می شود خط مقاومت از بین برود. در حالی که نظامیان این رژیم معتقدند که سقوط نظام سوریه باعث می شود جایگزین این نظام، اسراییل را به سختی آزار دهد. هرچند که مقاومت ˈبشار اسدˈ و مردم سوریه در برابر همه توطئه ها؛ گمانه زنی ها را در مورد سقوط نظام سوریه و سناریوهای بعد از سقوط با شکست روبرو کرده است.

** هشدار منابع نظامی اسراییل از تحولات میدانی سوریه

ریشه های این اختلاف را باید در روند دو ساله اخیر و البته پیش زمینه های ذهنی که در فرهنگ عمومی مصر جا دارد، جست وجو کرد. تاریخی را که مصر آن را سپری کرده، دارای شکاف های اجتماعی- فرهنگی زیادی است، از این رو احزاب و گروه های سیاسی زیاد با تفکرات متفاوت و متضادی در این کشور ریشه دوانیده است، بنابراین مصر همچون بسیاری از کشورهای منطقه که تقریباً تاریخ مشابهی را سپری کرده اند، کشوری چند حزبی است که اندیشه های قوی اسلامگرایی، لیبرال، ملی گرا و چپ را در خود جای داده است. در چنین حالتی یا باید یک دولت و قدرت مطلق، دیگر اندیشه ها را سرکوب کرده و همچون دوران پیش از انقلاب مجالی برای بازی به آنها ندهد، یا اینکه شرایطی فراهم شود که بازی قدرت بین دیگر احزاب نیز رعایت شود. 

مصر تاکنون تجربه بازی دموکراتیک در عرصه سیاسی نداشته است، بنابراین سخت است که یک شبه پس از انقلاب به چنین شرایطی دست پیدا کند. در طول انقلاب مصر عمده گروه های ضددیکتاتور وجود داشتند و پس از انقلاب نیز به همان نسبت خواهان حضور در قدرت بوده اند. این در حالی است که اندیشه اسلامگرایی اخوان که کمتر در دوران انقلاب خود را نشان می داد، توانست آرای مردمی را برای به دست گرفتن پارلمان و دولت کسب کند. اخوان بیش از ۶۰ سال است که در مصر و حتی دیگر کشورهای منطقه فعالیت می کند. اخوان پس از حسن البنا و سید قطب روش سیاسی و مخالفت خود قدرت را تغییر داد و با طرح گام به گام از رویارویی مستقیم با دولت به سمت بازی در بدنه اجتماعی کشور رفت.

«جفری آرونسون»، مامور سابق سازمان سیا در مسایل مختلف در خاورمیانه در مطلبی در پایگاه تحلیلی «المانیتور» با عنوان «آمریکا با گزینه های دشواری در مصر روبه روست» می نویسد: آمریکا دهه هاست که به شدت درگیر مسابقه ای با اسلام سیاسی است. انقلاب ایران نشان داد با به قدرت رسیدن احزاب اسلامی که از قوانین الهی در سیاست هایشان استفاده می کردند، منافع آمریکا به خطر می‎افتد. الجزایر در آخرین دهه قرن بیستم و فلسطین امروز، نمونه هایی از خصومت درازمدت واشنگتن با کسانی است که به نام اسلام و با درخواست های مردمی و دموکراتیک به طور موفقیت آمیزی نظم کهن را به چالش می کشند. انقلاب مصر این مدل را از بین برده است. واشنگتن دو سال پس از ساقط شدن حسنی مبارک این نکته را درک کرده که ممکن است بیش از یک راه برای زندگی با اسلام سیاسی وجود داشته باشد.


* مصر دیگر مصر دوران جمال عبدالناصر نیست

تعادلی که اکنون بین دولت محمد مرسی، رئیس جمهور مصر و باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا ایجاد شده، هنوز ضعیف است. هر روز در مصر روز جدیدی است. اما مبارک رفته و چشم انداز مردمی و غیرقابل اجتناب تغییرات انقلابی را از خود بر جای گذاشته است. سیاست در مصر در دوران پس از مبارک با درگیری میان نهادها از جمله دادگاه ها، پلیس و امنیت و رقابت میان قدرت های سیاسی و اغلب در خیابان ها و بیشتر با خشونت شناخته می شود. دو سال مبارزه و آن‎چه که رأی گیری مداوم شناخته می شود از وقوع انقلابی در مصر،

” از نظر واشنگتن انقلاب مصر که انقلابی بزرگ در جهان عرب محسوب شده و در پرجمعیت ترین و مهم‎ترین کشور عرب رخ داده، نمونه ای آموزنده است.

چند رویداد مهم به این انتخابات اهمیت زیادی داده که عمده ترین آنها عبارت از :

۱- بهار عربی و موج آزادیخواهی در کشورهای عرب شمال آفریقا و خاورمیانه که از اوایل سال ۲۰۱۱ شروع شد تاثیراتش به انحاه مختلف به اردن هم رسیده است. با این حال اغلب ناظران سیاسی مستقر در پایتخت این کشور اظهار میدارند که ملک عبدالله پادشاه این کشور گوش شنوائی برای شنیدن صدای اعتراض مردم نداشته است. در دو سال گذشته تظاهرات زیادی در امان و دیگر شهر های عمده اردن در اعتراض به اقدامات دولت به ویژه در زمینه های اقتصادی صورت گرفته است که با خشونت پلیس در هم شکسته شده اند. بزرگترین تظاهرات از این دست بعد از اعلام نرخ های جدید سوخت و مواد غذائی نوامبر گذشته صورت گرفت که به دلیل شعارهای تندی که بر ضد پادشاه در آنها داده شد ، ملک عبدالله سفرش را به لندن لغو کرد و ترجیح داد در پایتخت مانده و تظاهرات را سرکوب کند.

مقدمه

با نگاهی به اثرات علایق ژئوپلتیک در رفتار ابرقدرتها نسبت به ایران تا قبل از انقلاب اسلامی در می یابیم که موقعیت ژئوپلتیک ایران تا این مقطع بیشتر با تأکید بر متغیرهای مطرح در نظریات سنتی ژئوپلتیک ، ارزیابی می شد . در این راستا سیاست های آمریکا در منطقه بر مسائل امنیتی تأکید داشتند و ژئوپلتیک منطقه از این جهت که منابع انرژی را برای کشورهای غربی تأمین می کرد ، حائز اهمیت بود .

در نظریات کلاسیک ژئوپلتیک ، ژئوپلتیسن ها تأکید بسیاری بر فاصله ، فضا و مرزها داشتند ، یعنی ارزش هایی که در پدیده تکنولوژی نظامی آن دوره حائز اهمیت بودند ، ولی در سده حاضر ، دیگر قدرت نظامی ، شاخص قدرت رهبری برای کشورها در صحنه بین المللی نیست ، زیرا در حال ورود به عصری هستیم که نزاع مستقیم ، فرصت بروز نمی یابد و فاکتورها و متغیرهای جدید ، روش ما را در ارزیابی موقعیت های ژئوپلتیکی تعیین می کنند .(1)

گزافه نیست، اگر او را محبوبترین روحانی در میان مردم بحرین بنامیم. شیخ «عیسی قاسم» در طول دو سالی که از انقلاب بحرین می گذرد، همواره با روشنگری های خویش کابوسی برای آل خلیفه بوده است.

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم ، انقلاب بحرین در حالی در 14 فوریه 2011 رقم خورد و طی دو سال گذشته با وجود تمام سرکوبگری های رژیم آل خلیفه همچنان با مظلومیت به راه خویش ادامه می دهد که این تداوم و استمرار را مدیون وجود رهبرانی بزرگ و با ذکاوت هدایت آن را به دست گرفته اند.

محمد بابایی نویسنده وبلاگ سنگر زمانه در آخرین آخرین پست وبلاگ خود نوشت: عصر ظهور عصری است که براساس وعده ی همه ی انبیای الهی یک تحول همه جانبه ی عمیق و فراگیر در جامعه ی بشری یعنی در مقیاس جامعه ی جهانی اتفاق می افتد. عصر ظهور عصر تجلی حقیقت در جهان و زندگی انسان ها با حقیقت است.

حقیقتِ توحیدی که همه به دنبال آن هستند ظهور پیدا می کند. عصر ظهورِ ولایت حضرت حق در جهان عصر ظهور حیات و نور است و تحولی هم که اتفاق می افتد تنها در مقیاس حیات معنوی انسان نیست، بلکه همه ابعاد حیات انسان را دگرگون می کند و منتهی به تمدن دیگری می شود؛ تمدنی الهی و اسلامی، یعنی آنچه در عصر ظهور اتفاق می افتد ظهور کلمه ی توحید در عالم و تحقق این کلمه در اعماق جامعه ی بشری و در نتیجه ظهور و بروز آن در همه ی زوایای زندگی بشر است، به نحوی که زندگی انسان در عصر ظهور تبدیل به یک حیات طیبه ی معنوی می شود.